Bir konferansta biri sordu: "AI, PM'leri geçersiz kılar mı?"
Salonun yarısı güldü.
Cevap aslında "hayır" değil — "bazılarını evet."
Şu an PM pazarı K şeklinde ikiye ayrılıyor. Üst kol büyüyor: agent'ları yöneten, müşteri problemini gerçekten anlayan, ne yapılacağına karar veren PM'ler. Alt kol eriyor: Jira ticket'ı yazan, status update toplayıp dağıtan, engineering'i "koordine eden" PM'ler.
İkincisi zaten otomasyona hazır. Bunu söylemek rahatsız edici — ama doğru.
"Ne yapılacak" sorusu her zaman önemliydi. Ama "nasıl yapılacak" tarafı o kadar ağırdı ki PM'lerin zamanının büyük kısmını orada harcaması normalleşmişti. Sprint planning, backlog grooming, handoff dokümanı, capacity hesabı... Bunların gerçek iş olduğuna kendimizi ikna ettik.
Şimdi bu işlerin büyük bölümü otomasyona gidiyor. Geriye ne kalıyor?
Yargı. Sezgi. Müşteri gerçeğini anlama kapasitesi.
Yani aslında baştan beri PM'in asıl işi olması gereken şey.
Ben dört ürün yönetiyorum — DentalBulut, Medibulut KYS, Diyetbulut ve bir pazarlama sitesi. Dördü de aynı codebase üzerinde çalışıyor. Kod aynı, hedef kitle farklı.
Bu yapıda bir özellik talebi geldiğinde şu soruyu sormak zorunda kalıyorum: Bu dört üründen hangisi için? Yalnızca diş hekimleri mi etkilenir? Diyetisyenler de kullanır mı? Ya genel sağlık klinikleri?
AI'a sorduğumda makul bir cevap alabiliyorum. Ama karar vermesini istediğimde bir boşluk var. Çünkü bu karar sadece teknik değil — segmentin kültürünü, müşterinin iş akışını, satış ekibinin baskısını ve şirketin o ayki önceliğini aynı anda tutman gerekiyor.
Bu bağlamı hiç kimseye tam olarak anlatamıyorum. AI'a da, yeni bir takım üyesine de.
İşte bu boşluk, PM'in var olmaya devam ettiği yer.
a16z geçen hafta bir yazı çıkardı: "5 Principles for Product Managers Fending Off Obsolescence in the AI Era." Başlık biraz korku satıyor ama içerik makul. Ana fikir şu: execution otomasyona gidince PM'in değeri "ne yapalım" sorusunu doğru cevaplamaya yoğunlaşıyor.
Buna itirazım yok. Ama bu soruyu doğru cevaplamak, teorik PM bilgisiyle gelmiyor. Müşteriyle vakit geçirmekten, onların iş süreçlerini anlamaktan, bazı şeyleri yanlış yapmış olmaktan geliyor.
Kısaltamıyorsun bu yolu.
Bir de şunu söyleyeyim: AI agent'larını yönetmek de başlı başına PM şeklinde bir iş haline geliyor. Bir coding agent'ına, araştırma agent'ına, müşteri destek agent'ına ne yapmaları gerektiğini söylemek — bu da "nasıl yapılacak"tan çok "ne yapılacak" sorusu.
Yani rol değişiyor ama ortadan kalkmıyor. Daha da kritikleşiyor.
Alt koldaki PM bu dönüşümü geç fark ederse, fark ettiğinde iş çoktan yapılmış olacak.