Anthropic geçen hafta 1.5 milyar dolarlık bir ortak girişim duyurdu. Goldman Sachs, Blackstone, Hellman & Friedman ile birlikte. Amacı: şirketlerin içine mühendis gömmek ve AI'ı gerçekten kullanmalarına yardımcı olmak.
Yani modeli yapan şirket, artık o modeli nasıl kullanacağınızı öğretmek için adam gönderiyor.
Bu cümleyi bir kez daha oku.
Bak, "danışmanlık" iyi hissettiren bir kelime değil. McKinsey, Deloitte, Accenture — bunları duyunca herkesin zihninde bir şablon canlanır: 90 sayfalık sunum, 3 aylık atölye, hiçbir şey değişmez. Ama Anthropic bu sektöre giriyor. İsteksizce değil. 1.5 milyar dolar topladılar bunun için.
Çünkü başka yolları kalmadı.
AI şirketleri yıllardır aynı şeyi söyledi: "Modelimiz hazır, kullanın." ARR büyüdü. Demo günlerinde alkış aldılar. Sonra 18 ay geçti ve kurumsal müşteriler hâlâ aynı soruyu soruyordu: "Bunu iş akışımıza nasıl gerçekten entegre ederiz?"
Kimse bu soruya tatmin edici bir cevap vermedi. Şimdi Anthropic veriyor. Ama bedava değil — masaya oturabilmek için 300 milyon dolar gerekiyor.
3 hafta önce bir klinik yazılımı toplantısındaydım. Yazılımda AI destekli reçete önerisi özelliği vardı. Çalışıyordu. Arayüz temizdi. Doktor ekranı açtı, baktı, kapattı.
"Güvenemiyor musunuz?" diye sordum.
"Güveniyorum. Ama ne zaman kullanmam gerektiğini bilmiyorum."
Model hazırdı. Doktor hazır değildi. Bu boşluğu kapatmayı kimse ürünün bir parçası olarak tanımlamamıştı.
PM olarak şunu sormalıyız: Ürünümüz gerçekten kullanılıyor mu, yoksa sadece kullanılabilir mi?
İkisi aynı şey değil.
"Kullanılabilir" demek şu: özellik var, çalışıyor, test geçti, yayında. "Kullanılıyor" demek şu: kullanıcı bunu iş akışına ördü, çıktısına güveniyor, olmasa fark edecek.
Çoğu PM birincisini yapıp ikincisini ölçtüğünü sanıyor. Ama aslında bakılan metrik "kaç kişi tıkladı" — bu iki şey arasındaki farkı göstermiyor.
Aktivasyon oranı yüksek olabilir. Benimseme sıfır.
Anthropic'in bu girişimi, satırlar arasında okunduğunda açık bir itiraf: "Modelimiz güçlü. Ama onu gerçekten işe yarar kılmak için iş süreçlerini yeniden tasarlamak gerekiyor. Bunu yapacak insan gücünüz yok."
OpenAI da aynı hafta kurumsal bir girişim duyurdu. Tesadüf değil.
Bu, sektörün yıllarca müşterinin sorunu olarak sunduğu şeyin aslında kendi sorunu olduğunu kabullenmesidir.
Dikey SaaS'ta çalışan PM'ler için bu şaşırtıcı olmayabilir. Sağlık yazılımı geliştiren bir ekipte olduğunuzda, "özellik yayınlandı" ile "özellik benimsendi" arasındaki mesafeyi sprint'lerle değil, aylarla ölçtüğünüzü öğreniyorsunuz.
Medibulut'ta AI destekli bir anamnez analizi özelliği çıkarmak 2 sprint alıyor. Bir klinisyenin buna güvenmeye başlaması — çıktıyı sorgusuz sualsiz akışa dahil etmesi — 6 ay. Bu 6 ayın içinde eğitim var, "neden böyle söyledi?" soruları var, iş akışının yeniden tasarlanması var.
Product roadmap'te bunların hiçbiri yazılı değil.
"Özelliği yayınladık. Kullanmıyorlarsa onların sorunu."
Kimse bunu yüksek sesle söylemiyor. Ama sprint önceliklendirmesine bakın — bu cümle görünmez mürekkeple roadmap'e yazılmış.
Benimseme boşluğunu kapatmak: kimsenin yazmadığı sprint görevi.
Anthropic şimdi bunu 1.5 milyar dolara fatura etti.