Disney, Sora'nın kapandığını kamuoyuyla aynı saatte öğrendi. Bir saat önce.
1 milyar dolarlık ortaklığı olan bir şirket, haberi haber akışından öğrendi.
Bu sadece iletişim hatası değil. Ürünün nasıl yönetildiğini anlatan bir semptom.
Sora Eylül 2025'te çıktı. Viral oldu — tabii ki oldu. OpenAI, milyonlarca kullanıcı, yapay zeka videolu içerik... Her kutu işaretliydi. Ama altı ay sonra kapandı. Kullanıcı sayısı zirvenin yarısına, 500 binin altına düşmüştü. Günde 1 milyon dolar yakıyordu — video üretimi ucuz değil. Ve deepfake skandalları durdurulamıyordu: Michael Jackson, Martin Luther King, Mister Rogers... hepsi istemeden sahne aldı.
OpenAI sonunda kapıyı kapattı.
Teknoloji bozulmamıştı. Model çalışıyordu. Sorun başka yerdeydi.
Birim ekonomisi hiç kapanmadı.
Bu en az konuşulan ama en temel neden. Günde 1 milyon dolar — sabit değil, video üretim maliyeti. Kullanıcı başına gelir bunu karşılamıyordu. Ve kullanıcılar kalmıyordu: 1 milyondan 500 bine. Büyüme değil, erozyon.
Erken bir PM sorusu şu olmalıydı: Bu ürün hangi kullanıcı sayısında, hangi kullanım yoğunluğunda birim ekonomisini geçer? Yanıt belirsizse, bu bir model değil — bir altyapı projesi. Ve altyapı projeleri tüketici ürünü gibi lansman edilmez.
Güven altyapısı içerik politikasından önce gelmeli.
Deepfake sorunu öngörülebilirdi. Hatta kesinlikle öngörülmüştü. Sorun öngörülmemesi değil, öncelik sırasıydı: önce lansman, sonra içerik güvenliği.
Bu sıralama küçük ürünlerde işe yarayabilir. Ama video üretimi gibi yüksek kötüye kullanım potansiyeli olan bir üründe çalışmaz. Çünkü zararlı içerik, bir bug gibi patch'lenemez. Bir kez üretildi mi — yayıldı.
Ailelerin şikayeti, aktörler sendikasının tepkisi, ünlülerin hukuki baskısı... Bunlar lansmandan sonra geldi. Biraz geç.
Kurumsal ortakları entegre etmek ne demek?
Disney meselesi. 1 milyar dolar taahhüt etmiş bir şirket — kapatma haberini bir saat önce alıyor. Bu, o ortaklığın gerçekte ne kadar derine entegre edildiğini gösteriyor. Cevap: yüzeysel.
Büyük kurumsal ortaklıklar sadece hukuki sözleşme değildir. Bu ortaklar ürünün geleceğine bahis koyuyor. Koyarken de onları o geleceğe dahil etmek gerekiyor — sadece imza aşamasında değil, kritik ürün kararlarında da.
Disney CEO'su Iger, Sora kapandığında Disney'nin ne yapacağını bilmiyordu. Bu, ortaklık değil — rakam üzerinden yapılmış bir fotoğraf.
Sora hikayesini okurken kendime şunu sordum: DentalBulut'ta bir özellik şu an Sora gibi görünüyor mu?
Teknik olarak çalışıyor. Kullanıcılar kullanıyor. Ama birim ekonomisi bozuk. Ya da kötüye kullanım senaryosu yeterince düşünülmemiş. Ya da üzerine bina kurduğumuz ortakla gerçek bir ürün diyaloğu yok.
Bu sorular rahatsız edici — çünkü çoğu zaman yanıtları net değil.
Ama sormak PM'in işi. Teknik ekip çalışan bir şey yaptığında işini yapmış sayar. "Bu ürün sonraki altı ayda nereye gidiyor ve ne zaman sorun çıkarır?" sorusu kimsenin tanım gereği işi değil — ama birinin sorması gerekiyor.
OpenAI pek çok şeyi mükemmel yapıyor. Ama Sora'da bir karar zinciri yanlış kurulmuş. Büyük ihtimalle birden fazla aşamada.
En güçlü teknoloji bile yanlış ürün kararlarına dayanıklı değil. Bunu hatırlatmak için zaten Sora vardı.