Birkaç ay önce geliştirici ekibimiz bir toplantıda "bu iş akışı için MCP server kuracağız" dedi.
Ben başımı salladım. "Tamam, teknik bir şey" diye geçirdim aklımdan ve konuya dahil olmadım.
O refleksi tekrarlamak istemiyorum artık.
Model Context Protocol — Anthropic'in geçen yıl açık kaynak olarak yayınladığı standart — Mart 2026'da 97 milyon kurulumu geçti. Rakam büyük ama soyut. Şöyle düşünüyorum: REST API'ların web ürünlerine ne yaptığını hatırlıyorsanız, MCP şu an AI ajan dünyasında benzer bir eşiği geçiyor.
Ve PM'ler o dönüşümde de geç kalmıştı.
Önce ne olduğunu anlayalım
AI ajanlar bir şeyler yapıyor — takvim düzenliyor, belge yazıyor, müşteri sorusunu yanıtlıyor, kod üretiyor. Ama bunları yapabilmesi için sistemlere bağlanması lazım: CRM'e, veritabanına, dosya sistemine, harici API'lara.
Şimdiye kadar bu bağlantılar elle yazılan özel entegrasyonlardı. Her AI aracı için, her sistem için ayrı bir adaptör. Fazla tekrar eden kod, fazla bakım yükü, az esneklik.
MCP şunu söylüyor: Standart bir fiş soketi tanımlayalım. Bir AI ajanı MCP'yi destekliyorsa — Claude, Cursor, ne olursa — MCP server yazan herhangi bir sisteme bağlanabilir. Her biri için özel entegrasyon yazmaya gerek yok.
Bu, REST API'ların 2000'lerin başında web servisleri için yaptığına çok benziyor. O dönemde XML-RPC, SOAP, proprietary formatlar vardı. REST geldi ve hepsini bir standarda çekti. Şimdi AI ajan bağlantılarında benzer bir birleştirme yaşanıyor.
PM olarak neden önemseyeyim?
İki somut neden var.
Birincisi: Ürününüzün AI ajan ekosistemine dahil olması. Eğer bir SaaS yönetiyorsanız, yakında kullanıcılarınızın AI ajanları sizin platformunuzu kullanmak isteyeceği bir dünyaya giriyorsunuz. Claude Code, Cursor gibi araçlar MCP üzerinden hangi sistemlere bağlanabileceklerini tanımlıyor. Bağlanamazlarsa, o sistemi "kullanamıyorlar" — ne kadar iyi bir ürün olursa olsun.
MCP server sunmayan ürünler bu ekosisteme kapalı kalacak.
Çok dramatik geliyor, biliyorum. Ama şunu düşünün: 2013'te mobil API desteği "isteğe bağlı"ydı. 2018'de table stakes olmuştu. Teknoloji döngüleri tahmin ettiğimizden kısa.
İkincisi: Kendi iş akışlarınız. PM olarak birçok köprü kuruyorsunuz — Jira'dan Slack'e, analitiğe, dokümana. Bu köprülerin bir kısmı artık MCP ajanlarıyla kurulabiliyor. Henüz deneysel, ama 97 milyon kurulum "deneysel" kelimesini zorlamaya başlıyor.
Benim bağlamım
DentalBulut ve Medibulut üzerinde çalışıyorum. Sağlık SaaS, entegrasyon açısından en ağır sektörlerden biri — e-Nabız, e-Reçete, USS sistemleri, Sağlık Bakanlığı API'ları.
Bu entegrasyonların her biri şu an el yapımı. Her sistem için ayrı geliştirme, ayrı bakım. Güncelleme geldiğinde ayrı iş.
MCP ekosistemi olgunlaştıkça bu köprülerin kurulma biçimi değişir mi? Henüz bilmiyorum. Ama soruyu roadmap'e yazmak için yeterince neden var artık. Ve geliştirici ekibi toplantılarında "MCP server kuracağız" dediklerinde — o konuşmaya dahil olmam gerekiyor.
Hâlâ nerede duruyor?
MCP olgunlaşıyor ama tam oturmamış. Güvenlik standartları gelişiyor. Enterprise benimseme yavaş. Bazı use case'ler pratikte henüz test edilmemiş.
Bu "hemen backlog'a alın" yazısı değil.
Ama şunu söyleyen bir yazı: REST API'ların neden önemli olduğunu PM'ler öğrendi. GraphQL'i öğrendi. Webhook kavramını öğrendi. Bunların hepsinde biraz geç kaldı, ama öğrendi.
MCP o listede sıradaki. Ve şu an öğrenmeye başlamak için erken değil — geç bile sayılabilir.
Geliştirici ekibiniz "MCP server kuracağız" dediğinde başınızı sallamak yeterli değil. O toplantıda bir sonraki soruyu sormak PM'in işi: "Bu, kullanıcılarımızın ürünümüzü AI ajanlarıyla kullanabilmesi anlamına mı geliyor?"
Ve eğer hayır derlerse, nedenini öğrenmek istiyorum.